Με βαθιά συγκίνηση, περηφάνεια αλλά και πόνο βαθύ κοιτάμε ξανά και ξανά τις φωτογραφίες που δημοσιεύτηκαν στο διαδίκτυο πριν λίγες ημέρες και απεικονίζουν τους 200 κομμουνιστές που εκτελέστηκαν στο Σκοπευτήριο της Καισαριανής την 1^η Μαΐου 1944. Είναι οι τελευταίες τους στιγμές εν ζωή, στιγμές τραγικές που προηγούνται της επικείμενης εκτέλεσης. Τα στόματά τους ανοιχτά και με το κεφάλι ψηλά, τραγουδούν τον Εθνικό μας Ύμνο. Η εικόνα πιστοποιεί τον ηρωισμό τους μέχρι του τέλους.

Ανάμεσά τους ο Βασίλης Παπαδήμας, που συνελήφθη στις 6 Αυγούστου 1941 για την πατριωτική και αντιστασιακή του δράση. Ήταν ο μεγαλύτερος αδελφός και προστάτης της οικογένειας, πρόσωπο ηρωικό και μαρτυρικό στις διηγήσεις των αδερφών του, του θείου μας, εκδότη Δημήτρη Παπαδήμα, της θείας μας Ελένης Καραβία και του παππού μας Αντώνη Παπαδήμα. Τον περίμεναν να γυρίσει σπίτι ώσπου έμαθαν την εκτέλεσή του τέσσερα χρόνια αργότερα. Το έκρυβαν από τη μάνα τους μέχρι τον Νοέμβρη του '44. Όταν το έμαθε εκείνη, δεν άντεξε, έπαθε εγκεφαλικό και πέθανε μέσα σε σαράντα ημέρες. Έξι μήνες μετά τον δικό της θάνατο, πέθανε από μαρασμό ο άρρωστος γιος της Κώστας, που είχε προσβληθεί από μηνιγγίτιδα σε παιδική ηλικία. Η Κατοχή μάς πήρε τρεις ανθρώπους μέσα σε έναν χρόνο. Τα εγγόνια που γεννήθηκαν αργότερα δεν γνώρισαν γιαγιά, τα ανίψια και τα δισέγγονα δεν γνώρισαν τους θείους τους.

Ο Βασίλης ήταν Πτυχιούχος Μηχανικός και δούλευε στο εργοστάσιο της Ανώνυμης Εταιρείας Οινοπνευματοποιίας στη Γιάλοβα. Είχε πολεμήσει στο Αλβανικό Μέτωπο από τους πρώτους. Επέστρεψε στην Πύλο και εργαζόταν στο εργοστάσιο στη Γιάλοβα, όπου τον συνέλαβαν στις 6 Αυγούστου 1941 Ιταλοί καραμπινιέροι κατακτητές και Έλληνες χωροφύλακες βάσει καταστάσεων με ονόματα Ελλήνων αντιφασιστών που παρέδωσε η δικτατορική κυβέρνηση στους Ιταλογερμανούς κατακτητές. Μεταφέρθηκε τα τέσσερα χρόνια της Κατοχής σε στρατόπεδα του Ναυπλίου, της Λάρισας και του Χαϊδαρίου. Εκτελέστηκε σε ηλικία 35 ετών.

Αρχικά, πιστέψαμε ότι αναγνωρίσαμε τον Βασίλη στις φωτογραφίες. Ο ψηλόλιγνος νέος με το λευκό πουκάμισο μοιάζει με τον θείο μας αλλά δεν μπορούμε να είμαστε σίγουροι. Θα περιμένουμε την ιστορική διασταύρωση και ταυτοποίηση. Σε κάθε περίπτωση, οι φωτογραφίες αυτές αλλά και όσες σχετικές βρεθούν πρέπει να αποδοθούν στο Μουσείο Εθνικής Αντίστασης του Δήμου Καισαριανής ή στο Ιστορικό Αρχείο του ΚΚΕ. Τα πρόσωπα των φωτογραφιών αναδεικνύουν την γενναιότητα, την αφοσίωση, αλλά και τον πατριωτισμό για τον δίκαιο αγώνα τους να διώξουν τους κατακτητές. Συναισθηματικά νοήμονες για την ικανότητά τους να οργανώνουν ανθρώπους στην αντίσταση, με υψηλά ιδανικά, αν είχαν ζήσει, σίγουρα η Ελλάδα μας θα είχε εξελιχθεί καλύτερα.

Η οικογένεια του Βασίλη Παπαδήμα